بررسی گلکسی A13 سامسونگ

طراحی؛ اسباب‌بازی یغور سامسونگ

مأموران طراحی زومیت از متریال تمام پلاستیکی A13 چندان راضی نیستند. بدنه گوشی به صورت یکپارچه تا لبه‌ها کشیده شده و وزن ۱۹۰ گرمی در کنار قطر ۸.۸ میلی‌متری، آن را به گوشی بزرگی تبدیل کرده است.

• رنگ‌بندی: رنگ هلویی (گلبهی) ظاهر خاصی دارد، اما حاشیه‌های بسیار زیاد نمایشگر در پنل جلویی، یادآور گوشی‌های قدیمی است.

• ارگونومی: دکمه‌های ولوم بیش از حد بالا قرار گرفته‌اند که دسترسی به آن‌ها را کمی دشوار می‌کند.

نمایشگر و باتری؛ بهبود وضوح، استقامت در شارژدهی

در بخش نمایشگر، بالاخره شاهد وضوح 1080p هستیم که یک پیشرفت نسبت به نسل قبل است. اما مأموران ما گزارش می‌دهند که پنل PLS LCD این گوشی در زمینه روشنایی و دقت رنگ (تمایل به سردی) همچنان از رقبای آمولد عقب می‌ماند.

• باتری: نقطه قوت اصلی مأمور A13 باتری ۵۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی آن است که در استفاده معمولی تا ۲ روز دوام می‌آورد.

• سرعت شارژ: شارژر ۱۵ واتی داخل جعبه بسیار کند عمل می‌کند و حدود ۱ ساعت و ۴۵ دقیقه زمان می‌برد تا باتری را کاملاً پر کند.

سخت‌افزار؛ پاشنه آشیل A13

تراشه اگزینوس ۸۵۰ وظیفه پردازش را بر عهده دارد که مأموران سخت‌افزار آن را برای بازی و کارهای سنگین «ضعیف» ارزیابی می‌کنند.

1. عملکرد: حتی در محیط کاربری One UI 4.1 Core نیز لگ و کندی دیده می‌شود.

2. حافظه: استفاده از تکنولوژی قدیمی eMMC 5.1 باعث شده تا سرعت لود برنامه‌ها پایین باشد.

3. رابط کاربری: نسخه Core اندروید ۱۲ برای سبک‌تر شدن پردازش‌ها نصب شده، اما باز هم نمی‌تواند ضعف سخت‌افزاری را کاملاً پوشش دهد.

دوربین؛ فراتر از انتظار در نور روز

سنسور اصلی ۵۰ مگاپیکسلی در نور روز عملکرد قابل‌قبولی دارد.

• کیفیت: عکس‌ها رنگ‌های زنده‌ای دارند (با کمی اغراق سامسونگی)، اما در محیط‌های تاریک به دلیل نبود Night Mode، نویز تصاویر بسیار زیاد است.

• سلفی: سنسور ۸ مگاپیکسلی برای تماس‌های تصویری و ثبت سلفی در نور مناسب، کار راه انداز است.